AŞKIM BEN

-
                Son günlerini yaşayan insanın penceresinden hayata bakışında, elele sahilde yürüyen sevgililerin birbirlerine bakışında, bir bebeğin annesine bakışında, bir babanın ailesine bakışında, gülümseyen bir çiçeğin güneşe özlemle bakışında, hatıralarını canlandıran bir ihtiyarın geçmişine bakışında, çölde susamış bir seyyahın minicik bir su birikintisine bakışında, takımı yenilse de taraftarın bakışında, bir film yıldızına hayranının bakışında, imza gününde okuyanın yazara bakışında, hastanın doktora bakışına, yalnız bir kadının suladığı menekşeye bakışında, şairin son yazdığı şiire bakışında, bir çocuğun oyuncak trenine bakışında, peçete satan sokaktaki çocuğun ışıkta duran arabalara bakışında, sevgiliden haber bekleyen bir adamın iki de bir telefona bakışında, mektup yazan askerin uzaklara dalarken bakışında, yüzme hocasının yüzme öğrettiği titrek miniklere bakışında, üniversiteden mezun olan gencin iş ilanlarına bakışında, balıkçının sigarasını tüttüre tüttüre oltasının ucuna bakışında, gazetecinin objektifinden habere bakışında, bülbülün güle bakışında, emeklinin takvime bakışında, yolcu bekleyenlerin yola bakışında, dertlinin dermana bakışında, ele açanın göğe bakışında, ressamın doğaya bakışında, doğum gününde hediyeye bakışında, hepsi “Pekiyi” ile dolu karneye bakışında, ilk siftahı yapan bakkalın avucuna bakışında, dedenin torununa bakışında, müzisyenin notalarına bakışında, aktrisin aldığı ödüle bakışında, gecenin güne bakışında, doğumda annenin bebesine bakışında varım ben… Aşkım ben aşk… Sırda durmaz, tenden akmaz, derde deva öldürücü bir ilacım ben. Soyum sopum belli değil, hep vardım var olacağım kalplerde. Kimi acıtacağım, kimi sarsacağım, kimi yakacağım, kimi susturacağım. Sönmez ateşim, hep yanarım. Derde düşürür, derman aratmam asla. Son nefesinde bile andırırım adımı. Gâh müzikle depreşirim, gâh anılarla. Ne yapacağım belli olmaz, deprem gibi aniden fışkırırım topraktan, sarsarım, kimyasını bozarım her attığım sillede. İllet miyim yoksa nefes mi? Aşkım ben aşk. Tek hazinem yoldan çıkarttıklarım. Tek savaşım sevgim. Silahım ihtiras, mücadele ediyor er meydanında. Aklın varsa sen de katıl birliklerime, Aşık ol…

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

MAHREM

-
Resim
              Gizli, saklı… Ruhun karanlık tarafı, hiç aydınlanmayacak olan. İnilmeyeceği için merdivenleri de yok. Gerekli anlarda ise mum ışığı ile aydınlattığımız dipsiz kuyu. Kör kilit vurulmuş kapı. Mahrem bir okyanus gibi. Kiminin çok derin, kiminin en sığ. Bazen bir hırsızın derinliklerinde mahrem, bazen bir fahişenin gecesi biterken mahrem. Bazen aldatanın, bazen atlatanın sığ sularında. Kırmızılarla örtüyor her sırrın üzerini. Çizgilerini en keskin kalemiyle, en dibine çekiyor belli hatların üzerinden. Hiç açılmasın, açan olmasın diye. Ama mahrem yansır yüze. Bir çizgi illa ki yüzdedir. Okuyabilene aşk olsun. Yüzyıl da geçse üzerinden kalır yara gibi yüzde. Mahrem korkuysa, yarası gözlerdedir, mahrem zevk ise yanaktadır izi mutlaka. Yapışır adeta, dövme gibi. Görebilene aşk olsun. Mahrem pişkin pişkin atılan serseri bir adımsa izi bıyık altındadır mutlaka, en zor belli edeni kendini.     ...
Devamı

SİYAH BEYAZ

-
Resim
               Bir fotoğrafa bakar insan, siyah ve beyaz…   Renkli fotoğraflar gibi görünmez göze. Bir anmışlık vardır sanki, bir tatmışlık o anı ölümsüzleştiren. Çekildiği anı hatırlarsınız. Önceki yaşananları, sonrakileri. Bir gazete gibidir siyah beyaz fotoğraf. İçeriği dopdolu, kendisi net ve hareketsiz. Muhtemelen üç kişiden oluşur. Önde iki kadın ve arkada bir erkek. Erkeğin eli soldaki ve sağdaki kadının omzunda. Ataerkil düzenin ve korumacı yaklaşımın bariz vesikası. Kadınlardan biri adamın annesidir muhtemelen veya kız kardeşi ve yanındaki de eşi. Kol saati dikkat çekicidir ceketin yeninden sarkmış halde kolda parıldar, genelde gümüş rengi. Ve ceketin içindeki gömleğin tüm görünürlüğünü ortadan kaldırmaya hevesli enli kravat. Zoraki takıldığı yakadaki açıklıktan belli, gömleğin yaka düğmesi açık. Genelde açıktır zaten çünkü eşi “İki yakan bir araya gelmesin” diye beddua etmiştir. Kravat ise puanlı ve ...
Devamı

KOYU VE ÇİFTE KAVRULMUŞ

-
                Koyu olur tadı genelde, köpüksüz kahvenin. Her kahveden farklıdır aroması, içimi hafif, hani sanki bitter çikolata tadında. Ağızda gayet alışık olduğumuz bir tat bırakır. Genelde keyfe kederdir içildiği anlar. Bir misafirlikte, sevdiğinle park manzaralı evinin camekânlı köşesinde, hatta balık tutarken. Tüttürülen sigara da cabası. Genelde uzaklara daldırır kahve. Nedendir bilmem ama bir fırt çektikten sonra bir an bakarız uzaklara. Manidar olup olmadığını düşünemiyorum ama ufukların karşıladığı bir gerçektir kısık gözlerinizi. Her yudum yüreğinizi kavurmaya yeter de artar. Giderek kahve kıvamı alır duygularınız. Giderek telveleşir sohbetiniz, en koyu kıvamında. Kahve, kültürüyle birleştirir sohbeti. İçerken gayet sakinizdir hatta sürüncemede kalmamış laflar ortaya çıkar, tatlı tatlı dertleşir insan kahve içince. Hani şiirler bile bu kadar sakin değildir kahveli insanın yanında. Hani derler ya kı...
Devamı