HATR-I AŞK 2

-

    Sandalyesine oturup şehri izlemeye başladı. Hafif bir serinlik vardı. Gündüz çıkan rüzgar şimdi sadece tene ferahlık veren cinstendi. Yaşlı adam saate baktı. Vakit bir hayli ilerlemişti. Cevat Paşa'nın başını okşadı. Hayvan halinden oldukça memnundu. Bir taraftan ilgiye karşılık verip sahibinin elini yalıyor, diğer yandan sevgi dolu sesler, ulumalar çıkartıyordu. Derken Cevat Paşa sahibinin "Hadi otur paşam" komutuyla sandalyenin yanına oturdu. İhtiyar köpeğin gözlerine baktı. 
"Bu gece de gelmeyecek paşam" dedi. Hüzünlenmişti. Nesrin Sipahi kulağına geçmişi hatırlatırcasına sesleniyordu. "Kenarlarda, köşelerde, kadehlerde, şişelerde. Ben kalbimden başka yerde, inan seni bulamadım..."
    Gözlerinden iki damla çizgilerle dolu yanağına süzüldü. Sigarasını yaktı. Garson Hüsrev sehpanın üzerine ihtiyarın istediği az şekerli çifte kavrulmuş kahvesini getirmişti. 
"Süvarin hazır Ali amca" dedi usulca. İhtiyar başını salladı. Minnet dolu gözlerle Hüsrev'e baktı. Sigarasından derin bir nefes çekti. Kahvesini yudumladı. Hala sessizce ağlamaktaydı. 
    Yirmi yıldır yolunu beklemişti. Hem de her gece. Hala hatırındaydı kapıyı çekip çıktığı gün. İnsan hiç öyle çıkıp gidermiydi ki? Gitmemeliydi. Gitse bile geri dönmesini bilmeliydi.  Dönmemişti de. Sır olup çıkmıştı o güzeller güzeli kadının kalbinden. Şimdi kim bilir nerelerdeydi. "Evlenip çoktan çoluğa çocuğa karışmıştır" diye düşünerek iç çekti. Bir nefes daha çekti küllenmiş ciğerlerine. Bir yudum da kahve. Artık geceyi noktalamanın zamanı gelmişti. Yaşlı adam ayağa kalktı. Gecenin iyice çöreklendiği şehre baktı. Islak gözlerini sildi. Ağır adımlarla kasaya doğru yürüdü. Son hesapları yapıp her gece yaptığı gibi şehrin ışıklarını kapatacaktı yine gözlerinde. O an bir araba sesi işitti. Farları uzaktan seçilmeye başlamıştı. Bu saatte kim gelebilirdi ki? "Umarım aşk dolu bir çift gelmemiştir, çok yorgunum" diye hayıflandı. Araba tam da girişte durdu. Genç bir kız indi. Korkmuştu sanki. Adama doğru koşmaya başladı. 
"Kurtarın beni amca lütfeeeeen!" diye bağırmaya başladı kızcağız. 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

MAHREM

-
Resim
              Gizli, saklı… Ruhun karanlık tarafı, hiç aydınlanmayacak olan. İnilmeyeceği için merdivenleri de yok. Gerekli anlarda ise mum ışığı ile aydınlattığımız dipsiz kuyu. Kör kilit vurulmuş kapı. Mahrem bir okyanus gibi. Kiminin çok derin, kiminin en sığ. Bazen bir hırsızın derinliklerinde mahrem, bazen bir fahişenin gecesi biterken mahrem. Bazen aldatanın, bazen atlatanın sığ sularında. Kırmızılarla örtüyor her sırrın üzerini. Çizgilerini en keskin kalemiyle, en dibine çekiyor belli hatların üzerinden. Hiç açılmasın, açan olmasın diye. Ama mahrem yansır yüze. Bir çizgi illa ki yüzdedir. Okuyabilene aşk olsun. Yüzyıl da geçse üzerinden kalır yara gibi yüzde. Mahrem korkuysa, yarası gözlerdedir, mahrem zevk ise yanaktadır izi mutlaka. Yapışır adeta, dövme gibi. Görebilene aşk olsun. Mahrem pişkin pişkin atılan serseri bir adımsa izi bıyık altındadır mutlaka, en zor belli edeni kendini.     ...
Devamı

SİYAH BEYAZ

-
Resim
               Bir fotoğrafa bakar insan, siyah ve beyaz…   Renkli fotoğraflar gibi görünmez göze. Bir anmışlık vardır sanki, bir tatmışlık o anı ölümsüzleştiren. Çekildiği anı hatırlarsınız. Önceki yaşananları, sonrakileri. Bir gazete gibidir siyah beyaz fotoğraf. İçeriği dopdolu, kendisi net ve hareketsiz. Muhtemelen üç kişiden oluşur. Önde iki kadın ve arkada bir erkek. Erkeğin eli soldaki ve sağdaki kadının omzunda. Ataerkil düzenin ve korumacı yaklaşımın bariz vesikası. Kadınlardan biri adamın annesidir muhtemelen veya kız kardeşi ve yanındaki de eşi. Kol saati dikkat çekicidir ceketin yeninden sarkmış halde kolda parıldar, genelde gümüş rengi. Ve ceketin içindeki gömleğin tüm görünürlüğünü ortadan kaldırmaya hevesli enli kravat. Zoraki takıldığı yakadaki açıklıktan belli, gömleğin yaka düğmesi açık. Genelde açıktır zaten çünkü eşi “İki yakan bir araya gelmesin” diye beddua etmiştir. Kravat ise puanlı ve ...
Devamı

KOYU VE ÇİFTE KAVRULMUŞ

-
                Koyu olur tadı genelde, köpüksüz kahvenin. Her kahveden farklıdır aroması, içimi hafif, hani sanki bitter çikolata tadında. Ağızda gayet alışık olduğumuz bir tat bırakır. Genelde keyfe kederdir içildiği anlar. Bir misafirlikte, sevdiğinle park manzaralı evinin camekânlı köşesinde, hatta balık tutarken. Tüttürülen sigara da cabası. Genelde uzaklara daldırır kahve. Nedendir bilmem ama bir fırt çektikten sonra bir an bakarız uzaklara. Manidar olup olmadığını düşünemiyorum ama ufukların karşıladığı bir gerçektir kısık gözlerinizi. Her yudum yüreğinizi kavurmaya yeter de artar. Giderek kahve kıvamı alır duygularınız. Giderek telveleşir sohbetiniz, en koyu kıvamında. Kahve, kültürüyle birleştirir sohbeti. İçerken gayet sakinizdir hatta sürüncemede kalmamış laflar ortaya çıkar, tatlı tatlı dertleşir insan kahve içince. Hani şiirler bile bu kadar sakin değildir kahveli insanın yanında. Hani derler ya kı...
Devamı