HATR-I AŞK 3

-

Sonra da olduğu yere yığıldı. Ağzının kenarından kan gelmişti. İhtiyar ile Hüsrev bayılan kızı hemen arabanın arka koltuğuna yerleştirdiler. İhtiyar Cevat Paşaya dönerek

 

“Evlat buralar sana emanet. Kimsecikleri yaklaştırma. Hadi aslanım” dedi. Köpek yüzünde meraklı ama anlamış gibi bir ifadeyle kapının girişine oturuverdi.

 

“Hüsrev sen sür. Akşam gözüm görmez. Hem gece de ışıklar rahatsız ediyor sürerken” dedi. Araba tepeden aşağıya toprak yoldan takır tukur sesler çıkara çıkara inmeye başladı.

“Hadi evladım bas gaza yahu! Kızcağızı hastaneye yetiştirelim” diye çıkıştı bir an. Hüsrev de olanca hızıyla bastı gaza.

 

Hastaneye yaklaşmışlardı artık iyiden iyiye. İhtiyar kızın başına elini koydu. “Ateşi var yavrucağın” diye geçirdi içinden. Kim bilir ne hikayesi vardı. Neler yaşamıştı. Nasıl bir dünyası vardı. Kimi kimsesi var mıydı acep?

Az sonra hastane acil kapısından olanca hızıyla girdi içeri araba. İhtiyar, araba daha durmadan kapıyı açıp içeride kim varsa dışarı çağırdı. Her şey bir anda oluvermişti. Kızı hemşireler hemen sedyeyle içeri almışlardı. Bir taraftan ilk yetişen hemşire kıza oksijen vermiş, bir diğeri tansiyon ölçerken, en arkadan gelip de yetişen kısa boylu hemşire kıza serum takmıştı. İhtiyarın içi biraz rahat etmişti. Hüsrev’e döndü.

 

“Evladım sen arabayı alıp dükkânı kapa. Ordan sonra da buraya tekrar gelirsin. Hadi aslanım” dedi.

“Peki Ali amca” dedi Hüsrev. Arabaya atladığı gibi hızlıca çıkıp gitmişti. Ali bey, sigarasından bir tane yakıp derin bir nefes çekti. Sonra bir nefes daha. Ve ardından rüzgârda uçuşan dumanı dağıtan bir nefes daha. Uçta biriken kül esen rüzgâra daha fazla dayanamayıp uçtu.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

MAHREM

-
Resim
              Gizli, saklı… Ruhun karanlık tarafı, hiç aydınlanmayacak olan. İnilmeyeceği için merdivenleri de yok. Gerekli anlarda ise mum ışığı ile aydınlattığımız dipsiz kuyu. Kör kilit vurulmuş kapı. Mahrem bir okyanus gibi. Kiminin çok derin, kiminin en sığ. Bazen bir hırsızın derinliklerinde mahrem, bazen bir fahişenin gecesi biterken mahrem. Bazen aldatanın, bazen atlatanın sığ sularında. Kırmızılarla örtüyor her sırrın üzerini. Çizgilerini en keskin kalemiyle, en dibine çekiyor belli hatların üzerinden. Hiç açılmasın, açan olmasın diye. Ama mahrem yansır yüze. Bir çizgi illa ki yüzdedir. Okuyabilene aşk olsun. Yüzyıl da geçse üzerinden kalır yara gibi yüzde. Mahrem korkuysa, yarası gözlerdedir, mahrem zevk ise yanaktadır izi mutlaka. Yapışır adeta, dövme gibi. Görebilene aşk olsun. Mahrem pişkin pişkin atılan serseri bir adımsa izi bıyık altındadır mutlaka, en zor belli edeni kendini.     ...
Devamı

SİYAH BEYAZ

-
Resim
               Bir fotoğrafa bakar insan, siyah ve beyaz…   Renkli fotoğraflar gibi görünmez göze. Bir anmışlık vardır sanki, bir tatmışlık o anı ölümsüzleştiren. Çekildiği anı hatırlarsınız. Önceki yaşananları, sonrakileri. Bir gazete gibidir siyah beyaz fotoğraf. İçeriği dopdolu, kendisi net ve hareketsiz. Muhtemelen üç kişiden oluşur. Önde iki kadın ve arkada bir erkek. Erkeğin eli soldaki ve sağdaki kadının omzunda. Ataerkil düzenin ve korumacı yaklaşımın bariz vesikası. Kadınlardan biri adamın annesidir muhtemelen veya kız kardeşi ve yanındaki de eşi. Kol saati dikkat çekicidir ceketin yeninden sarkmış halde kolda parıldar, genelde gümüş rengi. Ve ceketin içindeki gömleğin tüm görünürlüğünü ortadan kaldırmaya hevesli enli kravat. Zoraki takıldığı yakadaki açıklıktan belli, gömleğin yaka düğmesi açık. Genelde açıktır zaten çünkü eşi “İki yakan bir araya gelmesin” diye beddua etmiştir. Kravat ise puanlı ve ...
Devamı

KOYU VE ÇİFTE KAVRULMUŞ

-
                Koyu olur tadı genelde, köpüksüz kahvenin. Her kahveden farklıdır aroması, içimi hafif, hani sanki bitter çikolata tadında. Ağızda gayet alışık olduğumuz bir tat bırakır. Genelde keyfe kederdir içildiği anlar. Bir misafirlikte, sevdiğinle park manzaralı evinin camekânlı köşesinde, hatta balık tutarken. Tüttürülen sigara da cabası. Genelde uzaklara daldırır kahve. Nedendir bilmem ama bir fırt çektikten sonra bir an bakarız uzaklara. Manidar olup olmadığını düşünemiyorum ama ufukların karşıladığı bir gerçektir kısık gözlerinizi. Her yudum yüreğinizi kavurmaya yeter de artar. Giderek kahve kıvamı alır duygularınız. Giderek telveleşir sohbetiniz, en koyu kıvamında. Kahve, kültürüyle birleştirir sohbeti. İçerken gayet sakinizdir hatta sürüncemede kalmamış laflar ortaya çıkar, tatlı tatlı dertleşir insan kahve içince. Hani şiirler bile bu kadar sakin değildir kahveli insanın yanında. Hani derler ya kı...
Devamı