MUMA ÜFLE SEVİNÇLE

-

Bir doğum günü… Çocuk altı yaşına giriyor. Heyecanla etrafına bakınıyor. Aile toplanmış. Çocuk merakla etrafına bakınıyor ama kimse rengini belli etmiyor. Herkes oynayacağı oyuna iyi çalışmış anlaşılan. Zaman geçiyor, merak iyice depreşiyor ve yerine kaygı da geçmeye başlıyor öne doğru. Somurtkan bir yüz beliriyor önce. Kısacık saçların altından iki kara koca göz kısılmaya başlıyor sinirden. Ama hala kimsede çıt yok nedense. Çocuk o tombiş ellerini sıkıyor yerinde duramıyor. E beklentiler büyük tabii. Sonra yanakları kızarıyor ve kulakları. Kaygı yerini “Balona bile razıyım” endişesine bırakıyor. Erkekliğe yakıştırmıyor ağlamayı küçük efe ama dokunsan ağlayacak neredeyse. Zor tutuyor kendini. Üstüne üstlük cüretkâr bir dayı var karşısında. Resmen sözlü bir itham var ortada. Dayı sıkıştırdıkça efe sinirleniyor. Dudaklar titriyor. Gözler iyice sinire kesiyor. O sırada anne içeri giriveriyor elinde koca bir pasta, baba ise elinde fotoğraf makinesi. Güneşli hava bir anda gösteriyor kendisini fırtına ve yağmurun arasından. Şaşkınlık sevinç oluyor, gözler açılıyor bir anda. Sevinç naraları göklere yükseliyor. Evin küçüğü egemenliğini o gün ilan ediyor birkaç saatliğine. Oynanan oyun ayakta alkışlanıyor. Mumlar en kuvvetlisinden üfleniyor ve yine kaygı… “Herkes pastasını bitirse de hediye faslı başlasa” kaygısı. Ama bu kez efeleniyor efe. Baskı sonuç getiriyor. Hediyeler birer birer açılıyor. Çocuk kalbi gülümsüyor. Çocuk seviniyor. Sarılıyor hediyelerine ve getirenlere. Altı yaşa eriyor çocuk, sevinçle. Heyecanla hediye oyuncaklarıyla oynamaya başlıyor. Etrafını kuzenler sarsa da o görmüyor. Günün şanslısı o çünkü, hediye denizi sadece onun bugün.

                Bugün karneler dağıtılıyor. Doğum günü, takdir alan ağabeye de güneşi doğurtuyor. O da nasipleniyor. Karne takdirli olunca hediye katmerli oluyor. Bu anları hiç unutmaz çocuklar. Hiç unutulmaz gülücükler. Babam da güldürmüştü çocukluğumda beni. Çok istediğim orgu almıştı günün birinde. Okul dönüşü elimde takdirli karnem eve çıkmadan arabanın bagajını açıp hediyemi göstermişti bana. Hafızamda geniş bir yer açılmıştı o gün. Babam bir kuş gibi uçalı yedi yıl geçmiş gitmiş. Babam gittiğinde baba olmuştum. Şimdi evladımın hafızasını açıyorum. “Baba olunca anlarsın hayatı” demişti. Anlıyor insan. Doğum günlerinde sönen her mum geride bıraktığımız birer resim gibi. Otuz sekiz yıldır üflüyorum mumlara her insan gibi. Siyah beyaz resimlerde kaldı sevinçlerim, kaygılarım. Çocuk unutmaz her sevinci. Kursakta kalan ağır hüzünler sevinçle gider. Sen de unutma, ağır hüzün dolu yüzleri mumla söndür, açtır gülleri bahçesinde sevincin…

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

MAHREM

-
Resim
              Gizli, saklı… Ruhun karanlık tarafı, hiç aydınlanmayacak olan. İnilmeyeceği için merdivenleri de yok. Gerekli anlarda ise mum ışığı ile aydınlattığımız dipsiz kuyu. Kör kilit vurulmuş kapı. Mahrem bir okyanus gibi. Kiminin çok derin, kiminin en sığ. Bazen bir hırsızın derinliklerinde mahrem, bazen bir fahişenin gecesi biterken mahrem. Bazen aldatanın, bazen atlatanın sığ sularında. Kırmızılarla örtüyor her sırrın üzerini. Çizgilerini en keskin kalemiyle, en dibine çekiyor belli hatların üzerinden. Hiç açılmasın, açan olmasın diye. Ama mahrem yansır yüze. Bir çizgi illa ki yüzdedir. Okuyabilene aşk olsun. Yüzyıl da geçse üzerinden kalır yara gibi yüzde. Mahrem korkuysa, yarası gözlerdedir, mahrem zevk ise yanaktadır izi mutlaka. Yapışır adeta, dövme gibi. Görebilene aşk olsun. Mahrem pişkin pişkin atılan serseri bir adımsa izi bıyık altındadır mutlaka, en zor belli edeni kendini.     ...
Devamı

SİYAH BEYAZ

-
Resim
               Bir fotoğrafa bakar insan, siyah ve beyaz…   Renkli fotoğraflar gibi görünmez göze. Bir anmışlık vardır sanki, bir tatmışlık o anı ölümsüzleştiren. Çekildiği anı hatırlarsınız. Önceki yaşananları, sonrakileri. Bir gazete gibidir siyah beyaz fotoğraf. İçeriği dopdolu, kendisi net ve hareketsiz. Muhtemelen üç kişiden oluşur. Önde iki kadın ve arkada bir erkek. Erkeğin eli soldaki ve sağdaki kadının omzunda. Ataerkil düzenin ve korumacı yaklaşımın bariz vesikası. Kadınlardan biri adamın annesidir muhtemelen veya kız kardeşi ve yanındaki de eşi. Kol saati dikkat çekicidir ceketin yeninden sarkmış halde kolda parıldar, genelde gümüş rengi. Ve ceketin içindeki gömleğin tüm görünürlüğünü ortadan kaldırmaya hevesli enli kravat. Zoraki takıldığı yakadaki açıklıktan belli, gömleğin yaka düğmesi açık. Genelde açıktır zaten çünkü eşi “İki yakan bir araya gelmesin” diye beddua etmiştir. Kravat ise puanlı ve ...
Devamı

KOYU VE ÇİFTE KAVRULMUŞ

-
                Koyu olur tadı genelde, köpüksüz kahvenin. Her kahveden farklıdır aroması, içimi hafif, hani sanki bitter çikolata tadında. Ağızda gayet alışık olduğumuz bir tat bırakır. Genelde keyfe kederdir içildiği anlar. Bir misafirlikte, sevdiğinle park manzaralı evinin camekânlı köşesinde, hatta balık tutarken. Tüttürülen sigara da cabası. Genelde uzaklara daldırır kahve. Nedendir bilmem ama bir fırt çektikten sonra bir an bakarız uzaklara. Manidar olup olmadığını düşünemiyorum ama ufukların karşıladığı bir gerçektir kısık gözlerinizi. Her yudum yüreğinizi kavurmaya yeter de artar. Giderek kahve kıvamı alır duygularınız. Giderek telveleşir sohbetiniz, en koyu kıvamında. Kahve, kültürüyle birleştirir sohbeti. İçerken gayet sakinizdir hatta sürüncemede kalmamış laflar ortaya çıkar, tatlı tatlı dertleşir insan kahve içince. Hani şiirler bile bu kadar sakin değildir kahveli insanın yanında. Hani derler ya kı...
Devamı