KANADI KIRIK YAVRU KUŞ 38'İNDE

-

Bugün 38 olduk. 38 yıl geçti aradan. 38 yıldır nefes alıyoruz, 38 yıldır bedenimiz sürekli bir harekette. 38 yıldır gözlerimiz görüyor, kulaklarımız işitiyor. 38 yıldır boğazımızdan bir lokma ekmek ve bir bardak su geçiyor. 38 yıldır hafızamız kayıtta ve daha birçok şey…

                38 bana 1938’i anımsatıyor. Atatürk’ü kaybettiğimiz yıl. Google’a 38 yazdığınızda dizilerin 38. Bölümleri sıralanıyor. Bir de çeşitli istatistikler… 38 aslında daha pek çok şeyi hatırlatacak hissediyorum ama zamanım yok zira 39 ve sonrası 40’a az bir zamanım kaldı. 40’a iki kala yapmam gereken çok iş var. Çok çalışmalıyım. “Kırk nedir ki?” diye sorabilirsiniz. Tarancı’dan devralmak lazım sanırım. Kırk yolun yarısı ediyor artık, otuz beş değil…

                Bugün 4 Haziran 2012 ve benim doğum günüm. Yine böyle bir güneşli günün sabahına doğru doğmuşum. Doğmuşum da otuz sekizde ilk kitabı yazmam sanırım benim müşkülpesentliğimden kaynaklanıyor. “Eh be birader, insan daha önce yazmaz mı?” diye soruyorum kendime ama cevap yok. Kendimle sorunum mu var nedir anlayabilmiş değilim. Ancak bugünü diğer doğum günlerimden ayıran en önemli özellik kitabımın bugün çıkmış olması. Ayrıcalıklı bir hediye benim için, kitabımın çıkmış olduğunu üstelik de doğum günümde görebilmek. Hayat bir mutluluk resmi ise o resmin meyve bahçeleriyle bezeli kısmı bu olacak sanırım. Hüzünlü bir resimse hayat yağmurdan sonraki güneş olacak imzaladığım, okurlarıma ulaşan her kitap…

                Bugüne okkalı bir kahve ile başladım. Kendime keyfe keder bir izin çıkarttım. Annemle birlikte kahvelerimizi içtik. Ardından bugün kitabım için düzenlenen imza günü için Mozaik Hastanesi’ne gittim. İmza gününe yabancı ama bir o kadar da istekli bir toplum. Beyaz önlüklüler başıma üşüştüler resmen hem de acil olmayan hastalarından kibarca izinler alarak. Belki de bir ilk’tir, hastanede imza günü ilk defa düzenleniyordur. Güzeldi gerçekten. Çok özeldi…

                Hep içimde uhde kalacak biliyorum, rahmetli babamın bugünlere tanık olmasını isterdim. Şimdi yanıma gelip, alnımdan öpüp “Aslan oğlum” demesini isterdim. Kanadı kırık yavru kuşunun yaptıklarını görmesini, gururlanmasını isterdim ve şu an döktüğüm gözyaşlarına tanık olmasını da. Belki de gök kubbedeki istirahatgahından izliyordur. Her kanadı kırık yavru kuşun anası babası gibi gururlanıyor ve tüylerini kabartıyordur, onurla.
                Sol bacağım titredi bir gün. Yuvamdan dışarı ürkerek başımı çıkarttım. Bakındım çekinerek etrafıma, dünyaya. Adım atmaya korkarken, annem kanat gerdi bedenime, uçurdu beni uçsuz bucaksız semaya. Her kanadı kırık yavru kuş beklemesin otuz sekizi. Çırpsın kanatlarını daha erkenden, çok ama çok daha erkenden uçsun… Uçsun ki “Alaca Dünya ve Yalnızlığım” onurlansın…

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

MAHREM

-
Resim
              Gizli, saklı… Ruhun karanlık tarafı, hiç aydınlanmayacak olan. İnilmeyeceği için merdivenleri de yok. Gerekli anlarda ise mum ışığı ile aydınlattığımız dipsiz kuyu. Kör kilit vurulmuş kapı. Mahrem bir okyanus gibi. Kiminin çok derin, kiminin en sığ. Bazen bir hırsızın derinliklerinde mahrem, bazen bir fahişenin gecesi biterken mahrem. Bazen aldatanın, bazen atlatanın sığ sularında. Kırmızılarla örtüyor her sırrın üzerini. Çizgilerini en keskin kalemiyle, en dibine çekiyor belli hatların üzerinden. Hiç açılmasın, açan olmasın diye. Ama mahrem yansır yüze. Bir çizgi illa ki yüzdedir. Okuyabilene aşk olsun. Yüzyıl da geçse üzerinden kalır yara gibi yüzde. Mahrem korkuysa, yarası gözlerdedir, mahrem zevk ise yanaktadır izi mutlaka. Yapışır adeta, dövme gibi. Görebilene aşk olsun. Mahrem pişkin pişkin atılan serseri bir adımsa izi bıyık altındadır mutlaka, en zor belli edeni kendini.     ...
Devamı

SİYAH BEYAZ

-
Resim
               Bir fotoğrafa bakar insan, siyah ve beyaz…   Renkli fotoğraflar gibi görünmez göze. Bir anmışlık vardır sanki, bir tatmışlık o anı ölümsüzleştiren. Çekildiği anı hatırlarsınız. Önceki yaşananları, sonrakileri. Bir gazete gibidir siyah beyaz fotoğraf. İçeriği dopdolu, kendisi net ve hareketsiz. Muhtemelen üç kişiden oluşur. Önde iki kadın ve arkada bir erkek. Erkeğin eli soldaki ve sağdaki kadının omzunda. Ataerkil düzenin ve korumacı yaklaşımın bariz vesikası. Kadınlardan biri adamın annesidir muhtemelen veya kız kardeşi ve yanındaki de eşi. Kol saati dikkat çekicidir ceketin yeninden sarkmış halde kolda parıldar, genelde gümüş rengi. Ve ceketin içindeki gömleğin tüm görünürlüğünü ortadan kaldırmaya hevesli enli kravat. Zoraki takıldığı yakadaki açıklıktan belli, gömleğin yaka düğmesi açık. Genelde açıktır zaten çünkü eşi “İki yakan bir araya gelmesin” diye beddua etmiştir. Kravat ise puanlı ve ...
Devamı

KOYU VE ÇİFTE KAVRULMUŞ

-
                Koyu olur tadı genelde, köpüksüz kahvenin. Her kahveden farklıdır aroması, içimi hafif, hani sanki bitter çikolata tadında. Ağızda gayet alışık olduğumuz bir tat bırakır. Genelde keyfe kederdir içildiği anlar. Bir misafirlikte, sevdiğinle park manzaralı evinin camekânlı köşesinde, hatta balık tutarken. Tüttürülen sigara da cabası. Genelde uzaklara daldırır kahve. Nedendir bilmem ama bir fırt çektikten sonra bir an bakarız uzaklara. Manidar olup olmadığını düşünemiyorum ama ufukların karşıladığı bir gerçektir kısık gözlerinizi. Her yudum yüreğinizi kavurmaya yeter de artar. Giderek kahve kıvamı alır duygularınız. Giderek telveleşir sohbetiniz, en koyu kıvamında. Kahve, kültürüyle birleştirir sohbeti. İçerken gayet sakinizdir hatta sürüncemede kalmamış laflar ortaya çıkar, tatlı tatlı dertleşir insan kahve içince. Hani şiirler bile bu kadar sakin değildir kahveli insanın yanında. Hani derler ya kı...
Devamı